Sholeh Wolpé


Here you can find what you're looking for by scrolling down for volumes of poetry, poetry in translation, anthologies and plays, or head
further south for the Magazines/Journals section, where you’ll find poems, prose, interviews and reviews. Click images for details.

Paperback edition (2018)

Paperback edition (2018)

The Conference of the Birds paperback 

Barnes & Noble  · Books-a-Million · IndieBound · Amazon

W.W. Norton (2017)

W.W. Norton (2017)

The Conference of the Birds hardback edition

Powell's Books · W. W. Norton & Co

W.W. Norton (2013)

W.W. Norton (2013)

Keeping Time With Blue Hyacinths

 Barnes & Noble · Order directly from the Press ·Amazon

Red Hen Press (2008)

Red Hen Press (2008)

Rooftops of Tehran

 Barnes & Noble · IndieBound · Amazon

University of Arkansas Press (2016)

University of Arkansas Press (2016)

University of Arkansas Press (2008)

University of Arkansas Press (2008)

Sin: Selected Poems of Forugh Farrokhzad (First and Second edition)

Barnes & Noble · Book Depository, U.K. · Amazon

Sin: Selected Poems of Forough Farrokhzad (Third edition)

University of Arkansas Press · Book Depository, UK · Amazon

Michigan State University Press (2013)

Michigan State University Press (2013)

Poems from Iran and Its Exiles

 Barnes & Noble · Book Depository, UK

Red Hen Press (2004)

Red Hen Press (2004)

University of Arkansas Press (2013)

University of Arkansas Press (2013)

Breaking the Jaws of Silence

Barns & Noble ·  Book Depository, U.K.

How to Write a Love Song  Sp. ed.(2017)

How to Write a Love Song Sp. ed.(2017)

Cómo escribir una canción de amor

Order from the Casa del Libros

IPSI Chapbooks-Australia (2018)

IPSI Chapbooks-Australia (2018)

The Outsider

IPSI Chapbooks 


W.W. Norton (2011)

W.W. Norton (2011)

Literary Landscapes from the Modern Middle East

Barns & Noble · Powell's Books

Un. of Iowa-International Program (2011)

Un. of Iowa-International Program (2011)


Translating Walt Whitman into Persian


Poems, prose, interviews, reviews.


Poems, Fiction & Nonfiction

Man Without Fear — Guernica

Dear America — Terrain

Three poems —  Poetry at Sangam

Pickles and Donuts — Ofi Press

I Am Neda — PBS Frontline

How Hard Is It To Write a Love Song — Terrain–A Journal of the Built, and Natural Environment

See Them Coming —  Split This Rock

The Prince — Guernica – A Magazine of Art and Politics

My Brother At the Canadian Border — ArteEast

Jerusalem, August 10, 2001 –Voices Compassionate Education

The Painted Sun, Yellow to Blue, and The Writers —Levure Littéraire

Prisoner in a Hole  — The Poetry Foundation

It’s A Man’s World To the End of the End –Voices Compassionate Education

I Belong Nowhere –Voices Compassionate Education

The Green of Iran  — The Rumpus

If I Make it to 80   —Moonday poetry (text)  or  — Blue’s Cruzio Cafe (Animation)

Diminishing Silence –Connotation Press

Walking in the Wood  –Hill Tromper

I Never Seen Such Days As This  — The Poetry Foundation

photo by sholeh wolpe.power.zuniga.JPG

Essays & Reviews

Every Atom: Whitman and Attar —North American Review

Point of Entry: Writers on the Border

Attar, the Sufi Poet and Master of Rumi”    World Literature Today

“Can Literature Save the World? On Translating Attar’s The Conference of the Birds”  Words Without Borders

“The Salesman” Review of Asghar Farhadi’s Oscar winning movie — Guernica

“Unveiling of Self” — Prairie Schooner: Women and the Global Imagination

Translating Walt Whitman — Best American Poetry

Seven New Generation African Poets– Best American Poetry

Injuring Film or Opera With Bad Subtitles — Best American Poetry

Flowers: A Marriage of Poetry and Music in Iran — Best American Poetry

The Shift Circle — Best American Poetry

The Dwelling of the Damned– Best American Poetry

Simorgh, Thirty Birds: On Translating Farid ud-Din Attar — PEN America

Poetry Can’t Be Arrested  — Institute for Policy Studies

I Have Sinned  — Best American Poetry

Word to World  –Best American Poetry

The Transformative Power of Literature  –Best American Poetry

Review of Wisteria–Poems from the Swamp Country by kwame Dawes —Sable (U.K.)

Review of  Without an Alphabet, Without a Face, by Saadi Youseef, stranslated by KhEaled Mattawa   –The Daily Star Lebanon

Review of The Good Daughter by Jazmin Darznik  – Los Angeles Review of Books

Interview_photo by Sholeh Wolpe.jpg


Words Without Borders— Women Translating the Classics

Visiting Writers Series — Brookdale TV

Poetry LA — Interview Series

Words Without Borders — Translator’s Relay

Terrain Journal — In-depth Interview with Sholeh Wolpe

International Program at the University of Iowa –The Same Gate: A Poetic Exchange

Words With Writers — Marissa Bell Toffoli interviews Sholeh Wolpé

Association of Writers Programs  — Sholeh Wolpé in spotlight

Pulse Berlin —  Interview with Sholeh Wolpé  — Persis Karim interviews Sholeh Wolpé about Forugh Farrokhzad.

other languages


Selected Translations

Selected work from The Conference of the Birds by Attar —New Poetry in Translation

Valley of Love, from The Conference of the Birds by Farid-ud-din Attar — PEN America and National Translation Month

Greatest Wish Song by Ahmad Shamolu — Language for a New Century—Contemporary Poetry from the Middle East, Asia, and Beyond (WW Norton)

In Darkness by Forugh Farrokhzad — Modern Poetry in Translation

Reborn by Forugh Farrokhzad — World Literature Today

Connection by Forugh Farrokhzad  –Words Without Borders

From Amsterdam to Tehran by Mohsen Emadi — Poetry at Sangam 

Blood's Voice by Mohsen Emadi — Poetry at Sangam

A Mob! Tumult! By Peyman Vahabzadeh  Poetry at Sangam

Sin by Forugh Farrokhzad  –Sentinel Literary Quarterly

In Night’s Cold Streets  by Forugh Farrokhzad  –Verse Daily

On Loving by Forugh Farrokhzad –Love and Pomegranates 

Lidless Coffins With No Bodies by Behzad Zarrinpour — Poetry at Sangam

I See the Sea  by Shams Langroodi  –qarrtesilluni

My Hands Tremble Yet Again by Sheida Mohammadi  –qarrtesilluni

Blood’s Voice by Mohsen Emadi –qarrtesilluni

Three poems by Forugh Farrokhzad plus That Desire Called Sin by Sholeh Wolpe  — Colony (Ireland),  click here for the Text of the poem


Other Languages

Persian فارسی

Arabic عربى

Hebrew עברי

Spanish Español 

Macedonian акедонски

Galician Galego

Mandarin 普通话

Japanese 日本人


Poster_Conference of the Birds.jpg


A new play by Sholeh Wolpé   (adapted from Attar's epic poem)
     Directed by Giulio Cesare Perrone

World Premier:   Ubuntu Theater Project
                             Oakland, California
                             Nov. 30-Dec. 16, 2018    

In a Kingdom with no ruler, ten thousand birds set out to find a King none have ever seen. Led by the wise Hoope, the birds journey through dangers, distractions and difficulties, their Conference growing smaller each day. 

Adapted from the celebrated Sufi poem, this lyrical parable is a timeless reflection on the search for meaning on a journey toward something larger than ourselves.

"Philosophical, poetical and richly theatrical"  – Sam Hurwitt, Mercury News

“Moving, entertaining... breathtakingly magical” —Theatrius 

          REVIEWS: Theatrius : A Flutter of Wisdom and Fun at Ubuntu Theater

The Mercury News : Epic Persian Fable Magically Takes Flight onstage in Oakland

  Theater & Such: Spirits in Migration

Shame, play by Sholeh, happiness at what cost.jpg


A  tragicomedy about secrets, and the “cost” of happiness.

The greatest number of human rights violations worldwide has been and are committed against women and girls. “Honor” and “shame” play a major part in many of these atrocities. Sholeh herself comes from a culture affected by the central question posed in “Shame”: what is the cost of happiness and personal freedom? And are we willing to pay it if we are able to do so?


2017  Centenary Stage, NJ   Women Playwright Series — 2017 selection

2016   Ashland New Plays Festival, finalist

2016   Eugene O’Niell National Playwrights Conference, semifinalist


Staged Readings of SHAME:

Women Playwrights Series at Centenary Stage,  New Jersey,  April 12, 2017 — Staged reading of SHAME, by Sholeh Wolpé, featuring: Jessica Angleskhan, Gamze Ceylan, Peter Evangelista, Nora Armani, Matthew Lawler, and Marianne Murray. Directed by Mikaela Kafka, produced by Catherine Rust.

— New Ohio Theater, New York City, March 17, 2015– Staged reading of SHAME by Sholeh Wolpé, featuring: Rasha Zamamiri, Kathryn Kates, Constance Zaytoun, Eric T Miller, and Sondra Ward. Directed by Caryn West, produced by Marc Weitz.

— The Marilyn Monroe Theater at The Lee Strasberg Theater and Film Institute, West Hollywood, January 70, 2013–Staged reading of SHAME by Sholeh Wolpé    Featuring:  Necar Zadegan   (Bengal Tiger in Baghdad Zoo, Girlfriends’ Guide to Divorce, Extant, Rake, 24, The Event); Nicholas Guilak (Saving Jessica Lynch, Homeland Security, Retiribution, Of Gods and Kings); Shila Vosough  Ommi (The First Family. Susan Miller, Liberation, Love Francesca, Starwatch); Glenn Davis   (Bengal Tiger in Baghdad Zoo, 24, The Unit); and Caryn West (Grey’s Anatomy, Vanya&Sonia&Masha&Spike at New York’s Harford Theater.) Directed by : Caryn West

— Open Fist Theater, Los Angeles, October 24, 2007– Staged reading of SHAME by Sholeh Wolpé, featuring: Navid Negahban (American Sniper, Homeland, 24, Stoning Soraya), Naz Deravian (Brothes & Sisters, The Unit, Weeds, Daybreak), Sarah Ripard (Bombay Dream on Broadway), Drew Wicks (Mad Men, What About Brian, Passions, Scrubs), Karah Gita Michaels. Directed by Navid Negahban


persian فارسی



شعله ولپی

زرد به آبی

سیگاری تعارف می کنم
.به هر روحی که به بسترم می آید

،همه ی دروغ هایم را فهرست می کنم 
.هر کار ضروری را عقب می اندازم

گریه کن استخدام می کنم
،به فرض اگر پایین پریدم 
گلدان های کاغذ دیواری را آب می دهم.

نه در صبوری ، آرامشی ست و
نه در حرکت

نمی شود به زرد گفت آبی
و صفات
از ازدواج با اسامی خسته اند.

دلم می خواهد دَ دَ دَ داد بزنم
بگویم نه
،با چشمک آری 
افق را
.بر افق نقاشی کنم 

آخر می دانم که رود
به سمت دریا
خودش را نوازش می کند ،

و سیگار
آدم مرده را دوباره نمی کُشد.


ترجمه: محسن عمادی

شعله ولپی

پانویس‌هایی بر خدایی ترش

                                                    اخبار امروز را
                     .دور ماهی‌های مرده‌ی فردا پیچیده‌اند

اینطور نیست که تمام پنجره‌ها به افسانه می‌گشایند؟
                                                        وقتی واقعیت
                                     در بخاری‌هامان می‌سوزد؟

                                   زمان در برج ناقوس خدایان
                                                   سنج می‌کوبد‌ و
                                       پرتوهای محبوس آفتاب
                                                          در غارها
                                                 .خاک می‌خورند

                                              آواره‌‌ای‌ست ریشو‌
                                  که هل می‌دهد گاری‌اش را
                                          و عشق چیزی نیست
                                                      جز سایه‌ای
                                             ویران و میان‌تهی
                                           .درست مثل خلوص

                                                           و خدا؟
                                         و خدا همیشه می‌رود
                          .همیشه می‌رود

ترجمه: محسن عمادی       


شعله ولپی


       .خانه عین دندانی ست که نیست
       زبان دنبال چیز سفتی می گردد
             .به عمق غیاب فرو می شود

ترجمه: محسن عمادی


شعله ولپی

هر سوالی از او بپرسی مثل شیشه جوابت را می دهد

                     :شاید هم اینقدر ساده نیست

                             ،اول آن را می خواست 
.آنقدر می خواست که همه چیز را دور انداخت
                                                  یک روز
                           تنها از خواب بیدار شد
                                            و تمام تنش
                                 .خالکوب ِ زندگی بود

                 حالا کنار رودی سیاه می ایستد
                      در جوهر می شوید آلتش را
.و می گذارد ماهیان هوس هایش را بخورند

              .واینگونه غسل می دهد جانش را
                  در سر و سامان دادن گذشته
                .لا اقل از سفر زمان بهتر است

ترجمه: محسن عمادی



 شعله ولپی


                       در هوای سبک باغ
    .ماهی های حوض جان می دهند

هزار ستاره ی دریایی دیده ای هرگز
         که خیره خیره نگاهت می کنند
   با چشم هایی ، که چشم نیستند ؟

.نقشه اش را می بندد و می گشاید
                     هر چیز ِ ممکنی هم
                            .نا ممکن است


ترجمه: محسن عمادی





Vintage photo of Isfahan, Iran.

Vintage photo of Isfahan, Iran.


مصاحبه ماندانا زندیان با شعله ولپی در مورد شعر و ترجمه

:برنامه رادیویی هما سرشار

from: اخبار روز

گناه، گلچینی از اشعار فروغ فرخزاد
انتشار گزیده ای از اشعار فروغ به همت شعله ولپی به زبان انگلیسی

شیما کلباسی

• گناه، گزیده ای از اشعار فروغ فرخزاد اخیراً به همت شعله ولپی شاعر و مترجم توانای ایرانی مقیم آمریکا به زبان انگلیسی برگردانده شده است. این کتاب توسط نشر دانشگاه آرکانزاس به چاپ رسیده است. شعله، گلچین اشعار فروغ را با عکسی از شاعر و شعری به خط او آغاز می کند …

اخبار روز:
دوشنبه  ۲۴ دی ۱٣٨۶ –  ۱۴ ژانويه ۲۰۰٨

Sin_Farrokhzad_Wolpe_2016 edition.jpg

New 2016 edition

گناه، گزیده ای ازاشعارفروغ فرخزاد اخیراً به همت شعله ولپی شاعرومترجم توانای ایرانی مقیم آمریکا به زبان انگلیسی برگردانده شده است. این کتاب توسط نشردانشگاه آرکانزاس به چاپ رسیده است. شعله، گلچین اشعار فروغ را با عکسی از شاعر وشعری به خط او آغاز می کند و سپس تاریخچه کوتاهی اززندگی فروغ را به خوانندگانش معرفی می کند. بخش اول گناه برگرفته از کتاب های اسیر، دیوار وعصیان است، بخش دوم، اشعاری از تولدی دیگر را در بر دارد وبخش پایانی برگردان شعرهایی ازمجموعه ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد است.
فروغ در دیماه هزار و سیصد و سیزده در تهران به دنیا آمد و در خانواده ای نه نفره متشکل از پدری نظامی، مادری خانه دار وچهار برادر و دو خواهر، بزرگ شد. دردوران نوجوانی وی، ایران، تحت حکومت محمد رضا شاه جوان، به قدرت رسیدن و عزل شش نخست وزیر وانتخابات پارلمانی بی اساس و از پیش تعیین شده را تجربه می کرد. در شانزده سالگی یعنی زمانی که طرح ملی شدن صنعت نفت به رهبری دکتر محمد مصدق در مجلس تصویب شد (١) ومملکت در تب و تاب تحولات سیاسی واجتماعی بود، فروغ با خویش مادری اش پرویز شاپور (که پانزده سال از او بزرگتر بود) ازدواج کرد. یک سال بعد علی رغم آنکه همسر و مادر بود و در جامعه ای سنتی و اخلاق مدار زندگی می کرد، دست به چاپ شعری تحت عنوان “گنه کردم، گناهی پر ز لذت” در یکی از نشریات زد. این کار موجب شد که گروه کثیری او را زنی هرزه و بدکاره بخوانند. بدکاره خوانده شدن فروغ هنوز نیز، و با وجود گذشت بیش از چهل سال از مرگ وی ادامه دارد. تاسف در این است که چنین دیدگاهی برخی از اهل قلم ما را نیز در بر گرفته و می گیرد. تنها چندی بعد از مرگ فروغ، عبدالحسین زرین کوب، تاریخ‌نویس معاصر،درباره این شاعر نوشت: “پرده دریهایی که در شعر عشقی- یا جنسی- امروزهست قسمتی از اشعار فروغ فرخزاد و پیروانش را تبدیل کرده است به آن چه شعر رختخواب می گویند. پرازهیجان جنسی و خالی از ملاحظات اخلاقی. البته شهرت و قبولی که این اشعار یافته است ممکن است تا حدی هم مرهون جنبه خاص اخلاقی آنها باشد. درهر حال صراحت و سادگی غیرزنانه ای که دراین اشعار هست آن ها را ازجهت ادبی هم قابل توجه می کند. وقاحت کلبی شان به جای خود (٢).”
شعله در همین ارتباط، و با در نظر گرفتن مطرح بودن موضوع، درآغاز کتاب می نویسد: “وقتی به فردی گفتم که می خواهم اشعار فروغ را ترجمه کنم در پاسخ گفت: چرا وقتت را صرف ترجمه اشعار یک زن بدکاره می کنی. این پاسخ دقایق دردناکی برایم به همراه داشت. نه فقط به دلیل علاقه ام به فروغ بلکه ازاین جهت که نشان دهنده نحوه اندیشیدن بخشی از نسل قدیم و مذهبی ایران است که حضور و ظهور فروغ و شعرش هنوز برایشان حاوی بی اخلاقیست (٣).”

اینگونه است که شعله‍ی شاعر ومترجم نیز، همچون فروغ، تلخی واقعیت های موجود در یک جامعه سنتی و مذهبی را به روی کاغذ می آورد. وی اما این کار را نه به فارسی که برای خوانندگان نا آشنا به این زبان انجام می دهد. شعله با آگاهی به مسائل و مشکلات اجتماعی بیشماری که زن ایرانی را سالیان سال است ازحق تابعیت، حق ارث، حق قیمومیت، حق نگاهداری فرزند، حق اشتغال، حق مسکن، حق طلاق، حق خروج از کشور و سایر حقوق اولیه انسانی محروم کرده، به سراغ شعراین شاعر زن رفته است. فروغ در زمان حیات خود از حق نگهداری فرزندش محروم شد (٤) و زندگی شخصی اش زیر ذره بین خانواده و جامعه بود. بعضی از اشعار او از جمله شعر “کسی که مثل هیچکس نیست”، (که در آن از سلطه خانواده سلطنتی شاه بر بیست میلیون ایرانی می گوید و به آمدن مردی روحانی اشاره می کند) پس از چاپ اول در نشریه آرش ممنوع اعلام شد. این شعر گویاهمزمان با تبعید آیت الله خمینی، یکی از سرشناسترین مخالفین حکومت شاه به خارج از ایران، به چاپ رسیده بود. فروغ را فشارهای روحی از سوی خانواده، جامعه و گاه مأموران حکومتی می آزرد. در مطالبی که از او در روزنامه فردوسی شماره سیصد و سیزده تا سیصد و بیست چاپ شده، می خوانیم: “فشار زندگی، فشار محیط و فشار زنجیرهایی که به دست و پاهایم بسته بود و من با همه نیرویم برای ایستادگی در مقابل آنها تلاش می کردم خسته و پریشانم کرده بود. من می خواستم یک زن یعنی یک بشر باشم. من می خواستم بگویم حق نفس کشیدن و حق فریاد زدن دارم و دیگران می خواستند فریادهای مرا بر لبانم و نفسم را در سینه ام خفه و خاموش کنند.” اینگونه است که فروغ در پی یافتن آرامش در سال هزار و سیصد و چهل و سه به سفرمی رود تا در میان مردمی که نمی شناسد و او را مواخذه نمی کنند زندگی کند. وی در عین حال می خواهد با تجربه های تازه ای آشنا شود. فروغ شاعر و شعله مترجم هر دو محیط خارج از ایران را تجربه کرده و به دور از فرهنگی که در آن به دنیا آمده اند، عادت های نآشنای زیستن را تجربه کرده اند. شعله که خود در سنین نوجوانی از ایران مهاجرت کرده و تاکنون در کشورهای متعددی زندگی کرده است، می نویسد: “به جایی تعلق نداشتن ممکن است ملتهب کننده باشد اما بعد احساس آزادی می دهد. ناگهان انسان خودش را بخشی از دنیایی بزرگتر می یابد. می تواند به درون پوست انسانهای دیگر نفوذ کند و با چشمان آنها به دنیا بنگرد بدون اینکه مجبور به تأیید شدن داشته باشد (٥).”

تاریخ ایران سرشارازشاعران جسور، شجاع وعصیانگر بوده است. اما تعداد آنهایی که نامشان بیشتر در یادها و نوشته ها بر جای مانده چندان نیست. ازحیران دینبلی تبریزی، شاعر معترض، تا عالمتاج قائم مقامی سرآینده محنتهای زنان و زنانگی تا پروین اعتصامی که اندیشه و عصیانش را در شعرهایش واژه می پوشاند، همه وهمه زبان هایی بی پروا و خاص خود داشته اند. ممکن است فروغ بهترین سرآینده شعر فارسی نباشد لیکن به شخصه بر این باورم که ازمعدود شاعرانی است که صدای جسم وجان زن را در کلام، وحدت بخشیده. او در کلام خود ذوب شده است. در این میان گرچه مترجمان بسیاری هم سعی داشته اند تا شعر فروغ را به زبان انگلیسی برگردانند و گاه ترجمه های غنی از ایشان خوانده ام اما بی شک شعله با حس شاعرانه و ممتاز خود یکی از زیباترین ترجمه های اشعار فروغ را در گلچین گناه برای خوانندگان به ارمغان آورده است. شعله با انتخاب و ترجمه این اشعار در عین حال به آگاه کردن مردم به وجود سانسور در ایران پرداخته است. بسیاری در جهان در مورد نقض حقوق بشر و استبداد حاکم بر ایران می دانند. با این وجود وظیفه هنرمند آن است که باز به افشای ستم بپردازد   و توجه هر چه بیشتر جهانیان را به آن جلب کند. شعله با داشتن نامی آشنا در جامعه ادبی انگلیسی زبان به این مهم پرداخته است. وی در این تلاش یکی ازموفقترین ترجمه ها از شعر فروغ را ارائه داده است. در ترجمه او ما فقط فروغ ودنیایش را نمی بینیم بلکه با رنجی که او هنگام سرودن و خلق شعر می برده نیز آشنا می شویم. شعله با ایجاد ارتباطی دوجانبه بین شاعر و خواننده، ما را به جهان شاعری می برد که فقط شاعر نیست: زن، فرزند، همسر، مادر، فیلمساز و شهروند یک کشور در حال توسعه و در تقلا میان مدرنیته و سنت نیز هست.
این گلچین نه فقط به شرح شاعر می پردازد که به هر چه بیشتر شناخته شدن زن ایرانی نیز کمک می کند. از نگاه جمهوری اسلامی، زنان ایران شهروند درجه دوم محسوب می شوند و حتی باز چاپ کتابهای شاعری چون فروغ،   که از برجسته ترین و تاثیرگذارترین شخصیتهای ادبی ماست، در ایران ممنوع است یا تنها با سانسوراداره ارشاد اسلامی امکان دارد. شعله به درستی معتقد است که “ادبیات برای شعار وهیاهونیست بلکه برای درک معضلات جامعه و فرهنگی است که ادبیات از بطن آن می آید (٦).” شعله در برگرداندن این اشعارخواننده را با ترجمه ای دقیق و نزدیک به معنی آشنا ساخته و به برگردان طنین آهنگینی که شاعر به هنگام خلق اثر در ذهن خود داشته پرداخته است.

شیما کلباسی
ژانویه دو هزار و هشت میلادی، واشنگتن دی سی


یک: قلم و سیاست، نوشته محمدعلی سفری، جلد اول، تهران، نشر نامک، هزار و سیصد و هفتاد و یک.
دو: شعر بی دروغ شعر بی نقاب، نوشته عبدالحسین زرین کوب، تهران، هزار و سیصد و چهل و شش.
سه: برگرفته از مجموعه گناه، شعله ولپی، نشر آرکانزاس، آمریکا، دو هزار و هشت میلادی.
چهار: اولین طرح قانون خانواده در سال هزار و سیصد و چهل و دو به عنوان ضمیمه کتابی تحت عنوان “وضع حقوقی زن در جهان” به قلم دکترمهرانگیر منوچهریان نوشته ومطرح شد. این طرح یکماه بعد از مرگ فروغ در سال هزار و سیصدو چهل و پنج با عنوان لایحه “قانون خانواده” به تصویب رسید. هشت سال بعد از مرگ فروغ، درسال هزار و سیصد و پنجاه و سه قانون حمایت از خانواده زن را از حقوق برابر در طلاق و حق سرپرستی فرزند برخوردار کرد. پس از انقلاب و در نظام جمهوری اسلامی، به موجب ماده یکهزار و صد و شصت و نه قانون مدنی اصلاحی مصوب هشتم آذرماه هزار و سصید و هشتاد و دو، مجمع تشخیص مصلحت نظام به ریاست اکبر هاشمی رفسنجانی اعلام کرد برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین وی جدا از هم زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است. برگرفته از قوانین و مقررات مربوط به خانواده، جهانگیر منصور، انتشارات دیدار، هزار و سیصد و هشتاد و پنج.
پنج: پویملیون، ژورنال شعر، چاپ اول، بخش یک، بیوگرافی شعله ولپی، دو هزار و شش میلادی. /(
شش: برگرفته از مجموعه گناه، شعله ولپی، نشر آرکانزاس، آمریکا، دو هزار و هشت میلادی.



              شعله ولپی


             برف می بارد در درون
                  و خانه شوکّه است
                      :از غیاب بچه ها
چشم های گشاد عروسک باربی
                .توپ بی باد بسکتبال

ترجمه: محسن عمادی



 شعله ولپی  


.می‌دانم چگونه‌است بی‌گانه‌بودن، اَن آوتسایدر

می‌دانم چه گونه‌است این زبان

.وقتی هر واژه‌اش‌فقط موسیقی‌است


می‌دانم چه‌حسی‌ست

آمریکایی نبودن، انگلیسی یا فرانسوی

و خواندنشان :امریکن، اتگلیش، فرنچ 


.هنگام که مرا می‌بییند چون یک خارجی، یک مهاجر، یک ایرانی


آنقدر اینجا بوده‌ام

که دیگر آمریکایی‌ام بنامند

با شوهری آمریکایی

…بچه‌هایی آمریکایی


آگاه باش اما که اهل هیچ‌کجا نیستم

.در هر زبانی مرا لهجه‌ای‌ست

ترجمه: محسن عمادی

                                     شعله ولپی

                                     گسل ها

                              پشت ِ هم ، چیز گم می کند
                            .مثلن ، حلقه ی عروسی اش را

                                   نمی تواند به خانه برگردد
                                       چون علامت های سوال
                                     ،کلیدهایش را قاپیده اند 
                                                 خوابش نمی برد
      چون خدایی که همیشه در کار خداحافطی ست
                                   .رویاهایش را دزدیده است

                               حالا دنبالِ صدایش می گردد
                                               در گلوی یک تفنگ
                                                در لانه ی لاشخور
                                         ،در لایه لایه های آلتش 
                     و جایی در گسل های آینه ای شکسته
                                                   .پیدایش می کند


                                        آفتاب زمستانی می افتد و
                                     .بر پلکان خانه اش می شکند

                              رنگ های هشتی ، پوسته پوسته اند
                                               پوسته های ترد محزون
                                            .عین بندهای دلی شکسته

                                  نگاه کن که چگونه بسته می شود
                                                              روزی بی ابر
                                                   .از عهد ها و پیمان ها

                                                  همه چیز افسانه است
                                                .جز آنچه دردل می ماند


                                 ترجمه: محسن عمادی


                                            شعله ولپی

                                      دهمین سالگرد

                                                   زن چاقو بر می دارد و
                                                 خود را تکه تکه می کند و
                                                   .بر خودش کپه می شود

                                               نظافتچی جارو بر می دارد
                                                 و زیر مبل پنهانش می کند
                                                        سگ بیرونش می آورد
                                                زبانش را به دندان می گیرد
                                           ،بچه ها با قلبش بازی می کنند
                                                           شوهر غرغر می کند
                                                           شانه بالا می اندازد
                                     جمجمه ی زن را از پشت می شکافد
                                               .تا به درونش نگاهی بیاندازد


                             ترجمه: محسن عمادی 



Baino, Akkar, Lebanon.

Baino, Akkar, Lebanon.


سيرة شعله ولپی باللغة العربية



“فلبكن الشعر أداة التحاور بين الثقافات و الشعوب بعيداً عن الساسة .”

— شعله ولپی


Photo by Bonnie Perkinson (2013)

Photo by Bonnie Perkinson (2013)

شعله ولپی- Sholeh Wolpé شاعرة و كاتبة و محررة و مترجمة أدبية إيرانية المولد أمريكية الجنسية، قضت سنوات مراهقتها ما بين جزيرة ترينيداد )جنوب الكاريبي) و المملكة المتحدة قبل أن تستقر بالولايات المتحدة الأمريكية .
و قد حازت علي جائزة كتاب الغرب الأوسط عام 2013 و جائزة روث لويس للترجمة الأدبية عن الأعمال الايرانية عام 2010 . كما أن لها ثلاثة دواوين شعرية و كتابين مترجمين، فضلاً عن تحريرها لثلاث مختارات أدبية.

وصفت ” مؤسسة الشعر ” بولاية شيكاغو الأمريكية شعر ولپی الحر بتركيزه علي القضايا الثقافية و قضايا العنف و النوع بأسلوب مقتضب غير مرتعش و غير خال من السخرية فى آن واحد. فكثير من قصائدها تستعرض مشاهد العنف بالشرق الأوسط مثلاً، إلا أنها فى كل الأحوال ترفض بحنكة و شجاعة أن تجعل الموت يتفاخر بثمار هذا العنف.

حملت المجموعة الشعرية الأولي ولپی عنوان “ندبة الصالون” و قد أشاد الشاعر الأمريكي بيلي کالينز- Billy Collins بها قائلاً ” تلقي القصائد الضوء علي بعض السمات المشتركة بيننا جميعا كبشر”. فيما وصفها الشاعر و الروائي النيجيري كريس أباني – Chris Abani بقوله ” إنها تجمع بين السياسة و السخرية فى قالب مناويء للحروب و الطغيان و الفقدان لتنقلك الي تجربة معايشة سحر الخيال”.
أما الشاعرة فلسطينية الأصل أمريكية الجنسية ناتالي حندل – Nathalie Handal فقد وصفت مجموعة ولپی الشعرية الثانية
” أسطح منازل طهران” بأنها “جريئة نابضة بالحياة كحدث نادر لكتاب شعر جد هام “.
بينما وصفتها مجلة شيلف اوارنيس – Shelf Awareness اليومية الأمريكية الاليكترونية بأنها ” شاعرة إيرانية أمريكية موهوبة تعمد الي كشف المسافة بين عدة أضداد: فهي تعبر عن المسافة بين الحب وفقد الحب و بين الجمال فى مواجهة الحرب و أشباح الماضي” و قد جاء تعليق المجلة علي آخر مجموعة شعرية لولپی الصادرة عام 2013 تحت عنوان “حفظ الوقت مع الزنابق الزرقاء – Keeping Time With Blue Hyacinths “.
و كما أشرنا سابقاً، فقد فازت ولپی فى 2010 بجائزة لويس روث المرموقة لترجمة الأعمال الأدبية الايرانية لقيامها بترجمة أعمال مختارة لأيقونة الشعر الايراني الشاعرة فروغ فرخزاد – Forugh Farrokhzad . و قد عقبت لجنة التحكيم علي جودة الترجمة بقولها “لقد وجدنا أنفسنا نري قصائد فروغ بعيون جديدة” .

كما أشادت الشاعرة الأمريكية المناصرة للحركات النسائية أليشيا أوسترايكر – Alicia Ostriker بالترجمة ذاتها قائلة ” إن لها من البهاء و القوة ما يجعلك تقف مشدوها مدهوشا” فيما أثني الشاعر و الناقد و الأديب و المترجم الأمريكي المخضرم ويليس بارنستون- Willis Barnstone عليها بقوله “إن لها من الأبهة الملكية و دقة النظم ما يبعث روح فرخزاد من جديد! ”
جدير بالذكر أن القائمين علي البرنامج الدولي لجامعة لوا الأمريكية كلفوا ولپی و محسن عمادي بترجمة قصيدة الشاعر الأمريكي والت ویتمن Walt Whitman – الشهيرة ” أغنية عني- Song of Myself” ، و هي متاحة حالياً علي الموقع الاليكتروني للجامعة و ستصدر قريبا فى نسختها المطبوعة بايران.

و في ذات السياق، حظيت المختارات الشعرية التي قامت ولپی بتحريرها ل60 شاعر أمريكي تحت عنوان “كسر فكي الصمت – Breaking the Jaws of Silence ” باستحسان نقدي كبير؛ حيث وصفها الكاتب الأمريكي روبرت اولين باتلر- Robert Olen Butler قائلاً: ” إنها تتسم بطابع انساني عميق و بهجة جمالية آسرة “.
أما مختارات ولپی المعنونة ” المحظورات: قصائد من المنفيين الايرانيين- The Forbidden: Poems from Iran and Its Exiles ” التي حصلت عنها علي جائزة كتاب الغرب الأوسط عام 2013 فتحوي كثير من ترجماتها الخاصة. و قد خصها الشاعر الأمريكي سام هاميل- Sam Hamil بقوله ” أنها تعكس موهبة تستحق ُجل الاحتفاء ،كونها تعانق آمالنا و تلامس بزخرف ضوئها أعماق روابطنا الانسانية”.
فيما علقت الشاعرة و الموسيقية الأمريكية جوي هارجو – Joy Harjo علي المجموعة ذاتها قائلة : “كما أن أشد الأرواح قسوة لا يمكن أن تصمد أمام براعة مطرب موهوب فأني لأي قلب ألا ينفتح و ينصت طرباً لسماع أهازيج تلك القصائد المرنمة”.

لم يكن مستغرباً إذن أن تحظي النسخة الايرانية من مجلة ” أتلانتا ریوی یو-Atlanta Review ” التي تشرف ولپی علي تحريرها بأعلي مبيعات. كما تقوم ولپی بالمشاركة فى تحرير المجلة الأمريكية الثقافية Los Angeles Review of Books المعنية باستعراض و نقد الأعمال الأدبية الجادة بمشاركة أكادميين و صحفيين متخصصين .

أما حاليا، فتعكف شاعرتنا علي تحرير النسخة الاقليمية ل” اللوح و القلم …مشاهدات أدبية من الشرق الأوسط الحديث ” و هي مختارات أدبية متنوعة كتبت بالفارسية و العربية و التركية و الأردية، قام بتحريرها و التقديم لها الصحفي و الكاتب الأمريكي الايراني ريزا أصلان – Reza Aslan .

ُترجمت أعمال ولپی إلي عدة لغات، كما ُادرجت مقتطفات منها بالعديد من اصدارات المختارات الأمريكية و الدولية للشعر و الأدب. و هي و إن كانت تقيم معظم الوقت بولاية لوس انجلوس فهي لا تدخر جهداً فى المشاركة بالعديد من الفعاليات و البرامج الثقافية الدولية لاسيما ما يتعلق بأنشطة الجامعات الأكاديمية . كما قامت بتدريس الشعر و الترجمة الأدبية ضمن برنامج جامعة ستونكوست الأمريكية لتعد مع غيرها أجيال جديرة بجعل الشعر و الثقافة أداة تحاور بين الشعوب بعيداً عن الساسة علي حد قولها .


مترجم: فيروز جبر



Sea of Galilee.

Sea of Galilee.


שולה וולפה

תרגום: טל ניצן


העולם מגדל כותלי אטד

.גבוהים, נוקשים, קוצניים

נסו לעבור לצד השני

.ותסתכנו בקוצי פרא


,אנחנו שעזבנו את הבית בנעורינו

ילדים שחצו גבולות ושוסעו

,באלף לשונותיהם המשוננות

?למי נהפכנו


אנחנו הנושאים צלקות הפורחות ופורחות

,מתחת לעור שהחלים

?לאן אנו הולכים


אני תוהה

?האם הבית הוא נשמתי


האם הוא לובש את תחתוניי

המקופלים בקפידה בשידת המגירות העתיקה

?שקניתי לפני עשרים שנה

או מקנן בחולצה התלויה

?על קולב מתכת שהתכוונתי לזרוק

אבוד בין שורות הספרים

הניצבים בסדר אלפביתי בשפה

שאינה שפת אמי? או כאן על שולי

ספל שחוק שהשאיר אחריו

?מאהב שהסתלק מזמן


מדוע הם קוראים לנו  זרים

?כאילו באנו מכוכב אחר


אני נושאת זרעים בפי, שותלת

כורכום, הל, ומלפפונים זעירים

,ריחניים בגן הזה

משקה אותם בגשם שאני סוחטת

.משירי סבתי

הם יצמחו, אני יודעת, שעונים

.על כותלי האטד הללו. הם קסם

,הם יכולים להבקיע כל דבר

.מבלי להידקר


.בת שלוש-עשרה עזבתי את הבית

לא חייתי דיי לדעת כיצד

.לא לאהוב

,הבית היה הים הכספי, השווקים ההומים

ניחוח הקבב והאורז, ארוחות

 .צהריים של יום שישי, פיקניקים לצד מעיינות הרים

. מעולם לא התכוונתי לא לחזור


אבל הם אמרו אם תחזרי



גלות היא מזוודה מלאה כוונות. אני ממלאה

.מאות מחברות בשרבוטים

וכשאני מסיימת אני משליכה אותן אל האש

ומתחילה לכתוב מחדש, הפעם

.מקעקעת את המילים על מצחי

.הפעם, כותבת רק כדי שלא לשכוח


,ההשלמה מדבקת

.כמו הצטננות

.אני שוחה במעלה הזרם להטיל את ביצי הסגולות


,נשמות באות, מעוררות והולכות

.אבל אני כותבת גלויות רק לעתיד

מהו עץ שנשתל מחדש

אלא בינתיים

שהסתגל להסתגלות



,הם אומרים הפיקי לך מחיה מן הארץ הזאת

אבל ראו איך פירותי מסתלסלים

.ומדיפים ריח תחרה ומחברות ישנות


.אולי רק בגלות באות הנשמות

הן מתייפחות ומקוננות בפתח המקדש

.שם אני יושבת על סף התהום

.אבל אפילו זו אשליה



כל יום

.היא מתעוררת ומשהו השתנה

.התוכי בכלוב חדל לדבר אנגלית

.טור הנמלים דילג על הסירופ

הדשא שינה את דעתו

.והוא נוטה שמאלה


הרדיו נרעד מאופרה, והבננות

.התרככו למען התותים

האוויר, חבול מאור, זורם כעת

מארון כלי החרסינה אל מגירת

.הסכינים, ומחלונות התקרה מטפטפים עלים


,העורבים טבלו זנב בצבע לבן

,העז הגמדית השמנה מאוהבת בזאב ערבות

והאהבה האדימה כל כך עד שהעצים

.כופפו את ראשיהם המלבלבים וירקו דם


.אחר השיר הזה עקבתי אל העולם

,היום, לאחר שהצהיבו משנים ומסרטן

.כנפי הספיר של דודתי פרושות

אני יושבת לצד מיטתה ומבקשת שתבטיח

שבבוא יומי תבוא לקחת אותי

אל החיים האחרים

.באותו השיר


ירוק איראן


.אין יציאה מכאן

הכניסות והיציאות בטהראן

.סגורות ומסוגרות, מוכתמות


.ואף על פי כן כמה ירוק ירוק שמיה

,העננים שותתים ירוק

,ירוק הנהר, שדות האורז

האזוב הצומח

.על סלעי הר אלבורז


האדמה יולדת את הירוק הזה

שהנמלים נושאות דרך הבקיעים

בכתליו של כלא אווין. EVIN

לשלשת הציפורים ירוקה

.על טורבנים של גברים מזוקנים


,ירוק הוא ירוק הארץ הזאת

,הצפצפות המקיפות את הגנים

ירוק הדיו במכתבי האוהבים

האוחזים ידיים בסמטאות חשוכות

,שם ירוק צבע העיניים

.ריח האבק המוברש


ירוקות אוזני הגרניום

על אדני חלונות, ורגלי

,הוורדים בחצרות אחוריות

וצבע האגמים

המלאים דגים ירוקי

קשקשי, וצפרדעים שרות

.ללילה חלומות ירוק


צהוב לכחול

לכל רוח רפאים

שבאה למיטתי אני מציעה



אני עורכת רשימה של כל אי-אמת


דוחה את כל

,הדברים הדחופים


שוכרת מקוננות למקרה

שאקפוץ, משקה

את הפרחים הנבולים על

.קירות חדרי


אין שלווה


אין אי-מנוח



אי-אפשר לצרף צהוב


ולשמות התואר נמאס

מנישואיהם לשמות העצם.

,אני רוצה להגות? דה-דה-דה

לומר  לא

,שזור בכן

לצייר אופקים

,על אופקים


כי אני יודעת

שנהר לעולם לא חדל

לחתור עצמו

,אל הים


וסיגריות אינן

הורגות את מה שכבר





,על קצה המיטה

,סף-תהום הבדידות

.השינה מונעת חסדה


,הוא מצמיד חלציו לאחוריה

,ידיו החמות אוהבות את שדיה

,את שקע מותנה

,את עצמות כתפה המתעגלות


,הוא נושק לעורפה

כובש ראשה בשיערה כמי

.שראה את רוחות הרפאים החשוכות בערפל


,היא רוצה לרמוס את הכאב הזה

,לתת לו את האריות שבגרונה

,הברבורים שבערוותה

,הזאבים האלה שבירכיה


אבל עורה צועק לא, עצמותיה

.אינן זזות, לשונה מסרבת


כשהוא ניתק ממנה, אוויר קר מתערבל

ומעיר צינה שמקפיאה

ומרסקת את חייהם

.לאלף רסיסים ללא תקנה





таа се буди и нешто е променето.
Папагалот во кафезот престана да зборува англиски.
колоната мравки го прескокна сирупот.
Тревникот се предомисли
и сега е навален налево.

Радиото стана опера, а бананите
смекнаа за јаготките.
Воздухот, саботиран од светлината, сега се движи
од витрините за порцелански садови кон фиоката
за ножеви и прозорецот на покривот пропушта лисја.

Гавраните ги натопија опашките во бела боја,
дебелиот џуџест јарец се вљуби во којотот,
a љубовта стана толку црвена, што дрвјата ги наведнаа
лиснатите глави, искашлувајќи крв.



Нема поаѓања овде.
Во Техеран излезот и влезот се затворени,
отворите долу и горе, се запушени.

Сепак, колку е зелено зеленилото на нејзиното небо.
Облаците го искрвавуваат зеленилото,
зелена е реката, полињата со ориз,
мовта што расте
на камењата од планината Алборз.

Земјата го раѓа ова зелено
што мравките го пренесуваат низ
пукнатините на Евините ѕидови.
Птиците серат зелено
врз турбаните на брадестите мажи.

Зелено е зеленилото на оваа земја,
парковите послани со тополи,
мастилото од писмата на љубовниците
кои се држат за раце во темните сокаци
каде што зелени се боите на очите,
мирисот на избришаната прав.

Зелени се листовите на гераниумите
до прозорците, и корењата
на розите низ дворовите,
и бојата на барите
населени со риби со зелени
крлушки, и жаби кои им ги пеат
соновите на зеленилото на ноќта.





The old bazaar in Skopje, Macedonia.

The old bazaar in Skopje, Macedonia.

Шоле Волпе

Translated by Nikola Madzirov


Високи, корави и бодликави.
Обиди се да преминеш од другата страна
и ризикувај со дивите трња.

Ние што млади го напуштивме домот,
деца кои преминуваа граници и беа распарани
од неговите илјада назабени јазици,
во што се претворивме?

Ние што носиме лузни што цутат ли цутат
под заздравените кожи,
каде одиме?

Се прашувам себеси
дали домот е моjот дух?

Дали ја носи мојата долна облека
уредно здиплена во старинскиот орман
со фиоки, што го купив пред дваесет години?
Или вгнезден во мојата блуза којашто виси
на метална закачалка што мислев да ја тргнам?
Дали е изгубен меѓу редовите во книгите
подредени на рафтот по азбучен ред на јазикот
на кој не сум родена? Или овде на работ
од овој поткршен филџан оставен
од љубовникот што одамна беше заминал?

Зошто нѐ нарекуваат туѓинци,
чиниш доаѓаме од други планети?

Носам семиња во мојата уста, ќе засадам
куркума, кардамон и мали
мирисливи краставички во оваа градина,
ќе ги поливам со дожд исцеден
од песните на баба ми.
Тие ќе растат, знам, наспроти
овие ѕидови од трнинки. Тие се магични.
Можат да се пробијат низ сѐ и сешто,

Го напуштив домот кога бев тринаесет.
Не живеев доволно за да знам како
да не љубам.
Дом ми беше Каспиското Езеро, преполните пазари,
мирисот на ќебапи и ориз, петочните
ручеци, излети покрај планинските потоци.
Никогаш не помислував дека ќе заминам.

Но, тие рекоа врати се
и ќе умреш.

Егзилот е куфер полн значења. Наполнив
стотици тетратки со чкртаници.
Кога сум готова ги фрлам во оган
и почнувам одново да пишувам; овој пат
тетовирајќи ги зборовите на моето чело.
Овој пат, пишувам само за да не заборавам.

Самозадоволството е заразно
како општа настинка.
Пливам наспроти текот за да ги положам моите пурпурни јајца.

Духовите посочуваат и заминуваат,
но јас ѝ пишувам разгледници само на иднината.
Што е пресаденото дрво
ако не временско суштество
што го посвоило посвојувањето?

Велат храни се од оваа земја,
но гледај како моите плодови висат во спирали
и мирисаат на стари тетратки и чипки.

Можеби само во прогонство таквите духови доаѓаат.
Плачат и завиваат пред вратата од замокот
каде што седам на работ од бездната.
Но дури и ова е илузија.



Му понудувам на секој дух
што ми доаѓа в кревет
по една цигара,

ја каталогизирам секоја невистина
што сум ја кажала,
одложувам сѐ
што е итно,

најмувам оплакувачи во случај
да скокнам, ги поливам
свенатите цвеќиња по
ѕидовите во спалната соба.

Нема мир
во трпението,
нема немир
во движењето.

Не можеш да го замениш жолтото
за сино,
а на придавките им се смачува
oд бракот
со именките.

Сакам да бидам Да-Да-Да,
да кажам НЕ
опточено со да,
да исцртувам хоризонти
преку хоризонтите,

зашто знам
реката никогаш не запира
да се милува самата себе
на пат кон морето

и цигарите не го
убиваат она што е веќе



На работ од креветот,
таа бездна на осамата,
сонот ja повлекува својaта милост.

Тој го притиска своето ребро до нејзиниот задник,
неговите врели раце ѝ ги љубат градите,
вдлабнатината над половините,
нејзината клучна коска,

jа бакнува зад вратот,
jа зарива главата во нејзината коса како човек
што ги видел темните сеништа на маглата.

Таа сака да ја згази
оваа болка, да му ги даде
лавовите од нејзиното грло,
лебедите од нејзините препони,
волците од бедрата,

но нејзината кожа извикува не, коските
не сакаат да се помрднат, нејзиниот јазик одбива.

Кога тој се се повлекува, студен воздух поминува,
буди морници што ги смрзнуваат
и ги претвораат нивните животи во
илјадници неповратни парчиња стакло.



Cada día

ela érguese e algo mudou.
O loro na gaiola xa non fala inglés.
A fila de formigas esquivou o xarope.
O céspede cambiou de opinión
e agora inclina á esquerda.

A radio volveuse ópera, e os plátanos
fanlle as beiras aos amorodos.
O aire, sabotado de luz, agora enfía
dende o chineiro á gabeta
dos coitelos, e das lumieiras gotean follas.

Os corvos mollaron as coliñas en pintura branca,
a cabra anana namorou dun coiote,
e o amor, o amor avermellou tanto que as árbores dobran
as vizosas copas, tusindo sangue.

O verde de Irán

Non hai saídas aquí.
En Teherán por dentro e por fóra van pechas,
por riba e por baixo, enluxadas.

Así e todo, que verde é o verde dese ceo.
As nubes sangran este verde,
verdean o río, campos de arroz,
o musgo a medrar
nas penas das montañas de Alborz.

A terra dá a luz este verde
que as formigas acarretan polas
fendas dos muros do cárcere de Evin.
Os paxaros cagan verde
nos turbantes dos homes con barba.

Verde é o verde desta terra,
as ringleiras de álamos nos parques,
verde a tinta das cartas dos amantes
da man por calellos escuros
alí onde verde é a cor dos ollos,
o cheiro do po recén varrido.

Verdes as orellas dos xeranios
nos balcóns, e os pés
das rosas nas hortiñas,
e a cor dos estanques
poboados con peixes de escamas verdes
e ras que lle cantan
á noite soños en verde.

O amarelo ao azul

Ofrézolle a cada espírito
que se achega á miña cama
un pito,

catalogo cada trola
que contei,
pospoño todo asunto

contrato carpideiras por se me dá
por saltar, rego
as flores murchas
das paredes do meu cuarto.

Non che hai calma
na paciencia,
nin inquedanza
no movemento.

Non podes impoñerlle o amarelo
ao azul,
e os adxectivos van fartos
de estar casados
cos nomes.

Quero poñerme Da-Da-Da
dicir NON
cunhas ghotas de si,
pintar horizontes
sobre os horizontes,

porque sei
que un río xamais deixa
de aloumiñarse
cara ao mar,

e os pitos non matan
a quen vai xa






Santiago de Compostela, Galicia, Spain

Santiago de Compostela, Galicia, Spain

Poems in Galician by Sholeh Wolpé

Translated by Estíbaliz Espinoza

O mundo fai medrar muros de abruñeiro

Altos, tesos e espiñentos.
Tratade de chegar ao outro lado
e arríscádevos aos espiños bravos.

Nós, que deixamos a casa na adolescencia,
nenos que cruzamos límites e as súas mil
linguas dentadas esgazáronnos,
en que nos convertemos?

Nós que portamos feridas que florecen e florecen
baixo peles cicatrizadas,
onde é que imos?

é o lar o meu espírito?

Ponse a miña roupa interior
dobrada con esmero no antigo arcón
con gabetas que mercara hai vinte anos?
Ou aniña na miña blusa que colga
desa percha de arame que quero desbotar?
Vai perdida entre os versos dos libros
ordenados alfabeticamente nunha lingua
que non é a miña? Ou aquí no bordo
desta cunca esportelada
dun amante que onde vai que marchou?

Por que nos chaman alien,
como se viñesemos doutros planetas?

Levo sementes na boca, planto
cúrcuma, cardamomo e pequenos
cogombros aromáticos neste xardín,
régoos coa chuvia que estrullo
das cancións da miña avoa.
Han medrar, seino, contra
eses muros de abruñeiro. Son máxicas.
Son quen de atravesalo todo,
sen esgazaren.

Marchei de casa aos trece.
Non vivira abondo para saber como
non amar.

A casa era o Mar Caspio, os bulideiros bazares,
o aroma do kebab e o arroz, comidas dos venres,
picnics xunta regatos de montaña.
Non tiña intención ningunha de marchar.

Pero dixéronme ti volve
e morrerás.

O exilio é unha maleta chea de significados. Inzo
centos de cadernos con garabatos.
E unha vez acabo bótoos no lume
e comezo escribir de novo; desta vez
tatuándome as verbas na fronte.
Desta vez, escribindo só para non esquecer.

A autocompracencia é contaxiosa
coma o catarro común.
Nado contracorrente para deitar as miñas ovas violetas.

Os espíritos mandan e os espíritos marchan,
pero eu escribo postais só para o futuro.
Que é unha árbore transplantada
máis que un ser de tempo
que se adaptou á adopción?

Dinme tira proveito desta terra,
pero mirade: os meus froitos penduran en espiral
e recenden a vellos cadernos e encaixes.

Se cadra é só no exilio a onde os espíritos chegan.
Choran e xemen nas portas do templo
alí onde me sento no bordo do abismo.
Pero mesmo isto é unha ilusión.


O calafrío

No bordo da cama,
ese cavorco de soidades,
o soño retén o seu encanto.

El cínxese a ela por detrás,
as súas mornas mans acariciándolle os peitos,
a curva do seu van,
os ósos en arco dos seus ombros,

béixalle a caluga,
mergulla a cabeza nos seus cabelos como un home
que tivese visto as escuras estadeas da néboa.

Ela quere esmagar
esta dor, darlle
os leóns da súa gorxa,
os cisnes das coxas,
esas lobas súas das cadeiras

pero a súa pel berra non, os ósos
nin se inmutan e a lingua refúgao.

Cando el se aparta, un vento glacial interponse
esperta un calafrío que aterece
e trinza as súas vidas en
mil lascas irrecuperables. 

Cantáronme a este mundo

Cheguei a este mundo na mesma cama
na que logo durmiría de nena.
A miña tía, comadroa, grandes ollos castaños,
cicatriz coa forma do sol na fazula,
sentouse ás portas do ventre de mamá
e cantoume a este mundo:

Biyakoo-choo-loo, Beeya a-zizam
InjahkhayliGhashangeh, BeeyaBeeya
Beeyakoo-choo-loo, Beeya a-zizam
Noor ast o avaz, eshgh o mah

Vén, meniña, vén cariño.
Isto é marabilloso, vén, vén.
Vén, meniña, vén cariño
Temos cancións, luz, unha lúa riquiña e amor
vén, vén
Aquí andamos cos corazóns en flor para recibirte.
Non tardes, anda,
vén, vénvénvénvénvénvén.

Tal foi a canción que seguín para vir a este mundo.
Hoxe, pálida pola idade e o cancro,
a miña tía despregou as súas ás de zafiro.
Séntome na súa cama, fágolle prometerme
que virá por min cando sexa a miña hora,
para cantarme á outra vida
coa mesma canción.


Védeos vir

Velaquí están os polbos da guerra
tentáculos a empuñaren armas, misís
libros sagrados e rechamantes bandeiras.

Non cargues a pluma coa súa tinta.
Escribe coas unllas, rabuña
a luz sobre estes días en tebras.



 日々(Each Day)





















イランのみどり (The Green of Iran)






































'Painting of Sea' (1987) by Kodai Nakahara

'Painting of Sea' (1987) by Kodai Nakahara

Poems by Sholeh Wolpé

Translated by Yosuhiro Yotsumoto

この世界はリンボクの壁を生やす(The World Grows Blackthorn Walls)





















それとも巣くっているのか いつか捨てようと思ったまま




本の行間で? それともまだここにいるのか







私は口に種子を含んで運ぶ この庭に





リンボクの壁を目指して それらには魔力が宿っているだろう


















また書き始める 今度は























黄色から青へ  (Yellow to Blue)












































悪寒 (The Chill)






























“La poesía de Sholeh Wolpé no trata de encontrar el exilio, la feminidad y la rebeldía vía los conceptos. Los ve en el espacio sin nombre del cuerpo: en los olores, los colores y las voces. Y por eso, aun muy particular, es universal.”

–Mohsen Emadi, Periódico de Poesía

Mohsen Emadi is a Mexican-Persian poet and translator who worked with Sholeh Wolpé on translating Walt Whitman's  Song of Myself .

Mohsen Emadi is a Mexican-Persian poet and translator who worked with Sholeh Wolpé on translating Walt Whitman's Song of Myself.


Sholeh Wolpé es poeta, escritora, editora y traductora. Nació en Irán y pasó la mayor parte de su adolescencia en Trinidad y Gran Bretaña antes instalarse en Estados Unidos. En 2014 fue galardonada con el PEN/Heim award, en 2013 con el Midwest Book Award y en 2012 con el Lois Roth Persian Translation Prize. Sus doce obras incluyen: cuatro poemarios, dos obra de teatro, tres traducciones, y tres antologías. Sus poemas se han traducido a once idiomas.

Su trabajo más reciente incluye Como Escribir Una Canción de amor (Olifante Ediciones de Poesía, España, 2017)  y la traducción al inglés de La conferencia de los pájaros (W.W. Norton & Co, New York, 2017,) la obra maestra de Attar, el poeta místico sufi.

Acerca de Como Escribir Una Canción de amor, Periódico de Poesía escribió: “A pesar de que muchos escritores emigran de un lenguaje al otro, Wolpé no realiza una emigración, en cambio ella domina el inglés con propiedad. Es decir, no permite que el lenguaje del imperio devore su subjetividad, es ella la que obliga al imperio a pensar en ella..”

La conferencia de los pájaros fue galardonada con el prestigioso PEN/Heim Award, y descrita como «una traducción moderna, exquisita y llena de arte». En palabras del reconocido autor Reza Aslan, «la gran alegoría de Attar sobre el viaje del alma que busca unirse a lo divino ha influido a innumerables artistas, poetas, místicos y creyentes de todo el mundo. Pero nunca sus palabras han sido reflejadas con semejante belleza, elegancia y precisión en inglés. La traducción de Wolpé de esta obra épica tiene asegurado un futuro igual de eterno que la obra maestra original».

La prestigiosa Poetry Foundation ha dicho de Wolpé: “El verso libre de Wolpé (conciso, valiente, a veces irónico) explora los territorios de la violencia, la cultura y el género. Muchos de sus poemas tratan la violenta situación de Oriente Medio, sin embargo, de forma a la vez desafiante y lúdica no permite que la muerte imponga su soberbia.”

El primer libro de Wolpé, The Scar Saloon, recibió esta excelente crítica de Billy Collins “son poemas que iluminan  algo que todos tenemos en común.”  El poeta y novelista Chris Abani dijo que los poemas eran “políticos, satíricos, valientes en medio de la guerra, la tiranía y la pérdida … transforman la experiencia en la magia de lo imaginado.”

De su segundo libro, Rooftops of Tehran, la poeta Nathalie Handal dijo que los poemas eran “tan vivos como atrevidos” y Richard Katrovas escribió que esta publicación era “un evento único: un importante libro de poesía.”

De su último poemario, Keeping Time With Blue Hyacinths, la revista Shelf Awareness escribió: “con gran talento esta poeta irano-estadounidense habla del amor, de la pérdida del amor, de la belleza, la guerra y los fantasmas del pasado.”

La traducción que Wolpé hizo del emblemático poeta iraní Forugh Farrokhzah recibió en 2010 el codiciado premio Lois Roth de traducción.  Los jueces valoraron que “podían percibir con ojos nuevos los poemas persas de Forugh.” Alicia Ostriker alabó la traducción porque era “hipnótica en su fuerza y belleza”. Willis Barnstone dijo que era “extravagantemente majestuosa”, hasta tal punto que “resucita a Forugh”.

Wolpé ha traducido junto con Mohsen Emadi el poema de Walt Whitman Song of  Myself. Esta traducción, un encargo del Programa Internacional de la Universidad de Iowa, puede verse en la website de la universidad y será pronto publicada en Irán.

Las antologías de Wolpé han recibido el unánime elogio de la crítica. Robert Olen Butler declaró que Breaking the Jaws of Silence “es una colección profundamente humana y estéticamente estimulante.” La obra The Forbidden: Poems from Iran and Its Exhiles, galardonada con el Midwest Book Award, incluye varias traducciones de Wolpé, y fue descrita por Sam Hamil como “un espléndido regalo” que “ilumina los más profundos vínculos y aspiraciones del ser humano.” Joy Harjo escribió: “¿Qué demonio puede resistirse a la belleza y verdad de estos poetas? ¿Qué corazón no se abrirá al escuchar estos poemas?”

El número de Atlanta Rreview dedicado a Irán y editado por Wolpé fue el volumen más vendido de esa revista. Wolpé es también coordinadora regional de Tablet and Pen: Literary Landscape from The Modern Middle East (editado por Reza Aslan) y asidua colaboaradora de Los Angeles Review of Books.

La obra de Wolpé ha sido traducida a varios idiomas; sus poemas y relatos han sido incluidos en numerosas antologías tanto de Estados Unidos como de otros países. Wolpé ha dado clases de poesía y traducción literaria en el máster de Stonecoast y, frecuentemente, participa en festivales, programas internacionales y diversas actividades universitarias.

Vive en Los Ángeles.

Como Escribir Una Canción De Amor

Como Escribir Una Canción De Amor

"Olifante publica Cómo escribir una canción de amor, de la poeta iraní Sholeh Wolpé, con introducción de Mohsen Emadi y traducción de Mariano Zaro, Estíbaliz Espinosa y Amaia Gabantxo.

Un fragmento de la introducción de Mohsen Emadi: «La traducción es una parte inseparable del oficio poético de Sholeh Wolpé. En inglés, Wolpé excava tres dimensiones de su vida por la traducción y profundiza en ellas: el exilio, la feminidad y el misticismo. El misticismo, que en sí es una experiencia poética, juega un papel importante en la historia del pensamiento, afrontando el monopolio de lo divino. Ilhan Berk escribió: solo los poetas tienen una infancia más larga. Es decir, Wolpé, cuando traduce un poema, traduce su infancia en lengua persa a su infancia poética en lengua inglesa. Hace la traducción de una infancia a otra, de un asombro a otro. Sin embargo, entre estos dos entornos de la subjetividad, vive el abismo. El abismo entre 'yo' y 'yo' es el mismo abismo donde reside el motor de la subjetividad poética»."




I Was Sung into This World





来来 来来 来来




Sholeh Wolpé at the Beijing International Poetry Festival.

Sholeh Wolpé at the Beijing International Poetry Festival.


每一天 Each Day






流亡 Exiles













Sholeh Wolpé reading in Beijing.

Sholeh Wolpé reading in Beijing.

中国 Chinese


For More information:

Sholeh Wolpe at Beijing International Poetry Festival


[伊朗-美国] 修蕾·沃尔普 Sholeh Wolpe诗选



外来者The Outsider












德黑兰高空 High Above Tehran 










保护区 Sanctuary




埋葬的故事Buried Stories







Azza, The Ceremony of Grief








My Brother at the Canadian Border






明迪译Trans by Ming Di



Sholeh Wolpé in performance, Sydney, Australia 2018


Full Bio and List of Publications (updated Sept 2018)



Johns Hopkins University, U.S.A              

Northwestern University, U.S.A.                

George Washington University, U.S.A.      


          U.K:             Moira House Boarding School, Eastbourne   

         Trinidad:     Catholic School in Couva    

         Iran:             Dr. Hashtroodi School , Tehran  


Awards and Recognitions


2019  Eugene O’Neill National Playwrights Conference, semifinalist

2018   Inaugural Writer in Residence, UCLA

2017   Centenary Stage Women Playwrights Series Finalist

2016  Ashland New Plays Festival, finalist

2016  Eugene O’Neill National Playwrights Conference, semifinalist

2015   International Poetry Translation Fellowship, Spain

2015   Le Château de Lavigny Residency, Switzerland

2014  PEN/Heim Translation Fund Grant

2014   Hedgebrook Residency, U.S.A.

2013   Midwest Book Award

2010   Lois Roth Persian Translation Award

2006  Glimmer Train, Open Fiction finalist

2005  Artists Embassy International, “Peace through the Arts” award

2003   The National League of American Pen Women, “Soul-Making” literary award

2003   Houston Poetry Fest, Juried Poet Award


Sholeh has served as a judge for the following awards:

 2019   National Translation Award

2009    Two Review Poetry Contest

2006    PEN Center USA "Best in the West" Literary Award in Poetry


2019                        Literary Consultant, The Broad, Los Angeles

2018                        Visiting Associate Professor, English Dept., UCLA  

2013-2014             Stonecoast MFA Program,  faculty, University of Southern Maine

1995-2007             ZyQuest, CEO

2004-Present       Lectures and workshops at the following educational

United States:  Boston University;  University of Connecticut;  Princeton University;  University of Chicago;  Drew University; Loyola Marymount University; University of California Irvine;  Otis College of Art and Design; Willamette University;  UCLA;  San Jose State University;  University of California Riverside; Columbia University; University of Michigan;  Columbus State University;  University of California Berkeley;  Savannah State University;  Cal State San Bernardino;  Penn State University;  Georgia Southern University;  Valdosta State University;  Bainbridge College;  University of Southern Maine; Evergreen State College;  Sierra Nevada College;  UC Irvine;  Dickenson College;  Moorpark College;  Claremont Graduate University; Tahoe Community College;  Milken Community Schools;  Occidental College;  Xavier School;  Whittier College;  NYU;  University of Wisconsin.


International:  University of Canberra (Australia);  Hong Kong Baptist University (Hong Kong); Singapore Management University (Singapore); Hong Kong University (Hong Kong);  University of New South Wales (Sydney, Australia);  Ganesha University of Education (Singaraja, Bali); Sun Yat-sen University (China); 

 University of London (U.K.); Griffith University (Australia); 




Sholeh Wolpé was born in Tehran to an Iranian father and a Turkmen mother. She spent most of her teen years in Trinidad and the UK before settling in the United States. Wolpé’s work includes six collections of poetry, four books of translations, several plays, and three anthologies.

Wolpé has performed her poems and translations with world renowned musicians at the Quincy Jones Presentsseries on Broad Stage, the Skirball Cultural Center Series, Los Angeles Aloud, and the LACMA stage, among others.  She has taught poetry and literary translation at Stonecoast’s MFA program, and was the 2018 Inaugural Writer in Residence and Visiting Associate Professor at UCLA, and is a literary consultant at The  Broad in Los Angeles.  She is married to sociologist Edward Telles and is based in Los Angeles. 




“Wolpé’s concise, unflinching, and often wry free verse explores violence, culture, and gender.”  —Poetry Foundation

“A gifted Iranian-American poet beautifully explores love and the loss of love, beauty and war and the ghosts of the past.” Shelf Awareness Magazine

“When Sholeh Wolpé asks ‘How hard is it to write a long song?’ she is reflecting on beauty and love in times of war and personal upheaval. She is reflecting on poetry’s absurd covenant with pain, loss, and violence–and its promise to find beauty through these human horrors. Her beautiful poems are at once sensual, meditative, raw in their honesty, and judicious in their fit use of language. This collection delights and disturbs, often in the very same poem.”   Kwame Dawes, editor-in-chief at Prairie Schooner magazine

“Sholeh Wolpé demonstrates with great dignity and beauty how out of deeply lived experience and an outstanding gift with language, her poetry courageously crosses boundaries, exposing human rights violations against women and children and bringing to consciousness words to transform, heal and change.”  Paul Munden,University of Canberra

“Through her translations of Iranian writers, and through four collections of her own poetry, Wolpé seeks to bridge the fierce political divide between her native Iran and her adopted Western homes—to pierce their mutual ignorance, and reveal one to the other.” 
—Guernica, a magazine of global arts & politics

 “In this beautiful rendering of Attar’s Conference of the Birds, Sholeh Wolpé, herself a passionate poet, transports us to another time, another language & another world, while reminding us of how enduring & universal great works of imagination are, how they create spaces within which we not only acknowledge and appreciate our differences but also recognize & celebrate our shared humanity. Only a true poet could achieve such a feat.”  — Azar Nafisi, author of Reading Lolita in Tehran

“Sholeh Wolpé’s stunning new translation—the first in over 30 years—renders Attar’s engaging, singular voice with wit and flourish.”  Literary Hub

“For the first time, the work of Iranian poet Forugh Farrokhzad is being brought to English-speaking readers through the perspective of a translator who is a poet in her own right, fluent in both Persian and English and intimately familiar with each culture.”  —American Poet

“Sholeh Wolpé, a poet and artist in her own right, Iranian-born and cosmopolitan, is a daughter of the freedom made possible by poets like Farrokhzad. Her translations are hypnotic in their beauty and force.”  — Alicia Ostriker, Chancellor of the Academy of American Poets

“Sholeh Wolpé’s poems are political, satirical, and unflinching in the face of war, tyranny and loss. Talismanic and alchemical, they attempt to transmute experience into the magic of the imagined. But they also dare to be tender and funny lyrical moments.”
 Chris Abani,novelist and poet

“In a world where cultures and religions are recklessly facing off, Sholeh Wolpé writes careful poems that cast a light on some of what we all hold in common.”     
— Billy Collins, U.S. Poet Laureate 2001-2003                 



The Outsider, Poems, Recent Works Press, University of Canberra, Australia, 2018

Cómo Escribir una Canción de Amor, Poemas, Olifante Press, Spain, 2017

Keeping Time with Blue Hyacinths, Poems, University of Arkansas Press, 2013.

Rooftops of Tehran, Poems, Red Hen Press, 2008.

The Scar Saloon, Poems, Red Hen Press, 2004.

The Painted Sun, Poem, Confluence Press, 2002



The Conference of the Birds, Attar, translated from Persian to English by Sholeh Wolpé. W. W. Norton & Co, March 2017

Blue Swedish for Nowruz,a collection of short stories, translated from Persian to English by Naeimeh Doosdar, Azita Ghahreman, and Nasrin Madani, Dracopis Press, Sweden, 2015.

Walt Whitman: Song of Myself, (Nashreh No, Iran, 2019),  co-translated from English to Persian by Sholeh Wolpé and Mohsen Emadi, Commissioned by The International Writing Program at the University of Iowa, for Whitman Web Project: 2012-2013. 

Sin: Selected Poems of Forugh Farrokhzad, edited and translated from Persian to English by Sholeh Wolpé, University of Arkansas Press, 2007. 


Breaking the Jaws of Silence-- Sixty American Poets Speak to the World, edited by Sholeh Wolpé, University of Arkansas Press, 2013.

The Forbidden: Poems from Iran and its Exiles, Sholeh Wolpé, editor and translator of most of the poems in the anthology, Michigan State University Press, 2012. 

Atlanta Review: 2010 Iran Issue, editor and translator of some of the poems, Atlanta Review, 2010. 

Tablet and Pen: Literary Landscape from the Modern Middle East,Sholeh Wolpé, regional editor and translator of selected pieces; edited by Reza Aslan, W.W. Norton & Company, 2010.


 THE CONFERENCE OF THE BIRDS (based on Attar’s masterpiece.)

                        --Inferno Theater, Berkeley, Ca

                                    April 19-29 2018   Workshop Production

--Ubuntu Theater Project, Oakland, Ca 

Nov. 29 –Dec. 16, 2018   World Premier


--Thinking in Full Color Productions

In Full Color 2018: music & stories by women of color, June 17-23 
             2018, Nimbus Dance Works,  Jersey City, New  Jersey



  --Centenary Stage Women Playwrights Series,  April 2017

  -- Ashland New Plays Festival finalist, 2016   

   -- Eugene O’Neill National Playwrights Conference semifinalist, 2016

   -- New Ohio Theater, New York City, March 17, 2015 – staged reading 

  -- The Marilyn Monroe Theater at The Lee Strasberg Theater and Film Institute, West Hollywood, January 70, 2013 – staged reading

   --Open Fist Theater, Los Angeles, October 24, 2007 – staged reading



-- 2019   Eugene O’Neill National Playwrights Conference, semifinalist

-- 2019 Capital Stage Playwright’s Revolution, semifinalist



                          --In Full Color Productions, February 16-19 2017,  Jersey City, New Jersey



Rhyme by Rhyme,Sahba Aminikia (composer) Commissioned by Amaranth Quartet to be premiered at the National Museum of Women in the Arts in Washington D.C. as part of Shenson Chamber Music series on May 8, 2019. Lyrics by Sholeh Wolpé based on her translation of a poem by Tahirih.

 Between Your Eyes and You, Inspired by the poetry of Elizabeth Bishop, Sylvia Plath and Sholeh Wolpé.  Eugene Ballet and the University of Oregon School of Music and Dance. Created by Suzanne Haag and Shannon Mockli . Music from Maurice Ravel’s “Miroirs (Mirrors)” with spoken word read by actors Craig Phillips and Milagro Vargas. Soreng Theater, Hult Center, Eugene, Oregon. March 8-10, 2019.

 The Conference of the Birds,based on Sholeh Wolpé ‘s translation of Attar. Created by ANIKAYA Dance Theater, Boston Center for the Arts. April 4-8, 2018.

 The Wind Will Blow Us Away, Sahba Aminikia (Composer)Layali Al-Sham Arabic Music Ensemble - Perspectives in Counterpoint with Layale Chaker and Hannah Nicholas, Lyrics by Sholeh Wolpé’s translation of poem by Forugh Farrokhzad, 2017

 SinReborn, and The Captive, Padraig Parkhurst & Shoshanna Berry-Porter, Lyrics by Sholeh Wolpé’s translation of poem by Forugh Farrokhzad, 2017

 The Wind Will Blow Us Away, Sahba Aminikia (Composer) Performed by Hannah Nicholas, Julia Yang, Maya Cohon and Rebecca Reale, Lyrics by Sholeh Wolpé’s translation of poem by Forugh Farrokhzad, 2016 

Rebellious God, by Sussan Deyhim (vocalist) and Richard Horowitz (composer), lyrics by Sholeh Wolpé (translation of Forugh Farrokhzad poem)

Paradise, for a cappella choir, composed by Shawn Crouch for poems by Brian Turner, and by Hafez, selected, reinterpreted and translated by Sholeh Wolpé. Volti,Innova Recordings, St. Paul, MN, 2015.

Effervescence, original lyrics by Sholeh Wolpé for Grammy nominated San Gabriel 7’s third jazz album, Lost My Heart,featuring Australian vocalist Ingrid James. Album release date: February 2012.

From Green To Green, poem by Sohrab Sepehri, selected and translated by Sholeh Wolpé for album: A Window To Color, Mamak Khadem. Album release date, July 2011.

I Am Neda, original lyrics by Sholeh Wolpé; composer, Brook Rees. Album: Little World, Big Ocean, Nanzen Music; release date: January 5, 2011.

The Scar Saloon, poems by Sholeh Wolpé, music by traditional groups from Iran, Refuge Studios and Red Hen Press, 2005.


Solo Art Exhibition: Sholeh Wolpé in Celebration of Women’s Day, March 7-13, 2009, Seyhoun Gallery, 9007 Melrose Ave, Los Angeles, CA.

Group Art Exhibition: Fly With the Cage,Showcasing Iranian Artists and the Inspired, July 10-18, 2009, Phantom Galleries, LA Miracle Mile, Los Angeles, CA.

Let Us Believe in the Dawn of the Cold Season, video art installation by Sussan Deyhim, text by Sholeh Wolpé, 2015. 



Docudrama: “Only Voice Remains,” a film about Forugh Farrokhzad by Makez Rikweda, featuring interviews with Sholeh Wolpé , as well as her translations from her book, Sin.

Words Without Borders, “Women Translating the Classics: An Interview with Emily Wilson, Sholeh Wolpé, and Arisha Sattar,” August 2018, (

Guernica- A Magazine of Global Arts and Politics, Theodore McCombs interviews Sholeh Wolpé  about translation, Oct 2017 (

VWS Studio 17 TV interview, Michael Broak interviews Sholeh Wolpé about her work as a poet, writer and translator, 2017

Poetry LA Interview Series: Interview with Sholeh Wolpé (

World Literature Today, “We Carry Home within Us”: A Conversation with Laleh Khadivi & Sholeh Wolpé, Sept. 2017 (

The Arkansas International, Interview with Sholeh Wolpé by Jacob Collum, 2017
(, Melissa L. Sevigny’s interview with Sholeh Wolpé, April 2015

Words Without Borders, The Translator Relay: Sholeh Wolpé , 2016(

Our View Program - Interview with Sholeh Wolpe, author and Poet, Nov. 2016 (

Flowing with Forugh: Interview with translator of Farrokhzad's poetry, Sholeh Wolpé ,, April 2008 

International Writers Program in Iowa, My Barbaric Yawp, with Sholeh Wolpé, March 2014

The Write Attitude Poetry in the Air spotlights critically acclaimed Poets Mariahadessa Ekere Tallie and Sholeh Wolpé : September 16, 2015






Choice Words: Writers on Abortion, Haymarket books, 2020. “Jewel of Tehran.”

Ordinary Chaos of Being Human, Tales from Many Muslim Worlds, Penguin 2019. “Pink”

Here is Waterby Gbenga Adeoba, Introduction by Sholeh Wolpé, Akashic Books, May 2019

Connect 10,  Chapter 1: “Walls and bridges”.   Cappelen Damm Press, Oslo, Norway,2018(as printed students book and accompanying teachers book.My Brother at the Canadian Border.”

World Literature Today, April 12, 2017, “Attar, the Sufi Poet and Master of Rumi.”

Words Without Borders, April 5, 2017, “Can Literature Save the World? On Translating Attar’s The Conference of the Birds.”

Guernica, Feb., 2017, “The Salesman.”

Guernica,Jan 11, 2017, “Man Without Fear.”

Flash Fiction International, Very Short Stories from Around the World, edited by James Thomas, Robert Shapard, and Christopher Merrill, W.W. Norton, 2015 “My Brother at the Canadian Border.”

Prairie Schooner,June 4, 2015, “Women and the Global Imagination: Unveiling of Self.”

Others Will Enter the Gates: Immigrant Poets on Poetry, Influences, and Writing in America,edited by Abayomi Animashaun. New York: Black Lawrence Press, 2015. “Of Roots and Leaves.”

The Best American Poetryblog, January 26, 2015, “Seven New Generation African Poets.”

The Best American Poetryblog, January 27, 2015, “Translating Walt Whitman.”

The Best American Poetryblog, January 28, 2015,Injuring Film or Opera with Bad Subtitles.”

The Best American Poetryblog, January 29, 2015 “Flowers: A Marriage of Poetry and Music in Iran.”

The Best American Poetryblog, January 30, 2015, “The Shift Circle.” 

The Best American Poetryblog, January 31, 2015, “The Dwelling of the Damned.”

PEN American Free Expression Literature, November 21, 2014, “Simorgh, Thirty Birds: On Translating Farid ud-Din Attar.”

Tremors: New Fiction by Iranian American Writers,edited by Anita Amirrezvani and Persis Karim. Fayetteville: University of Arkansas Press, 2013. “Axing the Horses.”

Flash Fiction Funny, edited by Tom Hazuka, San Francisco: Blue Light Press, 2013. “My Brother at the Canadian Border.”

Sudden Flash Youth, 65 Short-Short Stories, Edited by Christine Perkins-Hazuka, Tom Hazuka, Mark Budman. New York: Persea Books, 2011. “My Brother at the Canadian Border.”

Pow-Wow: Charting the Fault Lines in the American Experience - Short Fiction from Then to Now, edited by Ismael Reed. Boston: Da Capo Press, 2009. “My Brother at the Canadian Border.”

The Best American Poetryblog, November 6, 2012. “I Have Sinned…”

The Best American Poetryblog, November 5, 2012. “Word to World.”

The Best American Poetryblog, November 8, 2012. “The Transformative Power of Literature.”

Institute for Policy Studies.June 29, 2011. “Iran: Poetry Can’t Be Arrested.”

Los Angeles Review of Books, August 25, 2011. “Review of The Good Daughter: A Memoir of My Mother’s Hidden Life, by Jazmin Darznik.

How to Free a Naked Man from a Rock, edited by Robert Kane, Stephanie Halpern, and Spencer Seward. Los Angeles: Red Hen Press, 2011. “Essay on Writing.” 

Writers at Work(May 10, 2010), “Writing Tip.”

Sable (London) Summer 2006. “Review of Wisteria—Poems from the Swamp Country, by Kwame Dawes.”

The Daily Star, Lebanon, July 6, 2005. “New translations do justice to a poet ‘of the human universe’—review of Without an Alphabet, Without a Face,by Saadi Youssef.”

Poemeleon(2005), “I Belong nowhere.”


Poems in Anthologies

The Heart of a Stranger: An Anthology of Exile Literature,edited by André Naffis-Sahely, Pushkin Press, 2019. 

Ink Knows No Borders, edited by Patrice Vicchione and Alyssa Rayond, Seven Stories Press, 2019, “Dear America.”

The Same Gate: A Collection of Writing in the Spirit of Rumi, edited by Christopher Merrill and Natasa Durovicova. Bloomington: Autumn Hill Books, 2018. “Red at the Same Gate.”

Poetas de Otros Mundos, Editor Literario, Ángel Guinda,OLIFANTE. Col. Serie Maior, España 2018

Making Mirrors: Writing//Righting by Refugees, edited by Becky Thompson and Jehan Bseiso. Interlink Publishing Group, September 2018. “The World Grows Blackthorn Walls,” “The Outsider.”

The Golden Shovel, edited by Peter Kahn and Ravi Shankar. University of Arkansas Press, 2016. “We, the Basij.”

A Ilia Curiosa E A Traducion Do Universo, translated and edited by Estibaiz Espinoza, Coleccion Cies, Desputacion Pontevedra, Spain, 2016. “The World Grows Blackthorn walls,,”Each Day,” “The Green of Iran,” Yellow to Blue,” “The Chill.”

Veils, Halos, and Shackles: International Poetry on the Oppression and Empowerment of Women, edited by Charles Fishman & Smita Sahay. Kasva Press, Israel, 2015. “Pickles and Donuts” and “The Village Well.”

Wide Awake: Poets of Los Angeles and Beyond,edited by Suzanne Lummis, Pacific Coast Poetry Series, 2015. “How Hard Is It to Write a Love Song?”, “The Outsider.”

Before Infinity Ends, edited and translated by Radek Hasalik, PEN in Czech Republic, 2015. “The World Grows Blackthorn Walls.”

Others Will Enter the Gates, edited by Abayomi Animashawn, Black Lawrence Press, 2015. “Of Roots and Leaves.”

Dead and Undead Poems, edited by Tony Barnstone and Michelle Mitchell-Foust. NY: Everyman Press, 2014. “Ghost Tango.”

The Pacific Coast Poetry Series, edited by Suzanne Lummis. California: Tebat Bach, 2014. “The Outsider,” “How Hard Is It to Write a Love Song.”

How to Read a Poem,based on the Billy Collins Poem "Introduction to Poetry", edited by Tanya Runyan, TS Poetry Press, 2014. “Prelude.”

Malala: Poems for Malala Yousafzai, edited by Joseph Hutchison and Andrea L. Watson. Hayesville: Futurecycle Press, 2013. “The Rosetta Stone.”

Al-Mutanabbi Street Starts Here, edited by Beau Beausoleil and Deema Shehabi. California: PM press, 2012. “See Them Coming,” “Love Song,” “Until the Glaciers Melt.”

Love and Pomegranates: Artist and Wayfarers on Iran, edited by Meghan Nuttall Sayres. California: Nortia Press, 2011. “I Am Neda.”

Seda: Voices of Iran(an online anthology), Washington: Voices Compassion Education, 2011. “I Am Neda,” “Azza: The Ceremony of Grief,” “Jerusalem, August 10, 2001,” “It’s a Man’s World to the End of the End.”

The Poetry of Iranian Women, edited by Sheema Kalbasi. CreateSpace Independent Publishing, 2009. “It’s a Man’s World to the End of the End.”

Language for a New Century—Contemporary Poetry from the Middle East, Asia, and Beyond,edited by Tina Chang, Nathalie Handal, and Ravi Shankar. New York: W.W. Norton & Company, 2008. “One Morning, In the LA Times.”

Yellow as Turmeric, Fragrant as Cloves: A Contemporary Anthology of Asian American Women's Poetry, edited by Anne Marie Fowler. Deep Bowl Press, 2008. “Attack of the Crows,” “Eternal Prayer,” “At Reno Airport.”

In Our Own Words, edited by Marlow Peerse Weaver. North Carolina: MW Enterprises, 2007. “Two Women at the Zurich Railway Station,” “I’ve Never Seen Such Days as This.”

Evensong: Contemporary American Poets on Spirituality, edited by Gerry Lafemina and Chad Prevost. Ohio: Bottom Dog Press, 2006. “I Didn’t Ask for my Parents,” “I Was Sung into This World,” “Fragments of a Journey,” “Prayer in Sufi Spirit,” “Abdul-Baha,” “Awakening.”

The Other Side of Sorrow: Poets, Speak Out About Conflict, War, and Peace, edited by Cicely Buckley and Patricia Frisella, New Hampshire: Poetry Society of New Hampshire, 2006. “Jerusalem, Aug. 10, 2001”

Inlandia: A Literary Journey Through California's Inland Empire,edited by Gayle Wattawa. Berkeley: Hey Day Press, 2006. “Morning after the U.S. Invasion of Iraq,” “And So it Goes.”

Let me Tell You Where I’ve Been, edited by Persis Karim. Fayetteville: University of Arkansas Press, 2006. “My Brother at the Canadian Border.”

Poetry That is Life: Iranian Poets of Southern California, edited by Shoja Adel. California: Mehregan Festival, 2005. “Falling with Beauty.”

Austin Poetry Festival Anthology(2005), “Azza: The Ceremony of Grief.”

Los Angeles Review, edited by Kate Gale, Los Angeles: Red Hen Press, 2004. “Twilight,” “Suicide,” “In a Church on a Greek Isle,” “The Armageddon Crossroad.”

Houston Poetry Festival Anthology(2003), “I Didn’t Ask for my Parents.”

City Dialogues: Life During Wartime(2003), “Death,” “At the Banks of Ganges,” Prisoner in a Hole,” “I Bear Witness,” “The Sacrifice.”

So Luminous the Wildflowers, edited by Paul Suntup. California: Tebot Bach Press (2003), “Butcher Shop.”


Poems in Journals / Magazines / Newspapers

Speak: The Magazine, (June 2019), 'On the Isle of Sam Simon, Spain,' 'Pause', and number 3 from “The Abacus of Loss”

Poetry London, (Winter 2019) Selections from “The Abacas of Loss” number 1, 6 and 7

Protrepsis: Revista de Filosofia, Mexico, (Number 13, 2018.) “Green of Iran,” “The Word Grows Blackthorn Walls.”

Ambit Magazine, U.K. (June 2018.) “The World Grows Blackthorn Walls.”

Association of Baha’i Studies, Canada, (Volume 28, 2018.) “Gratitude.”

Transect Magazine, Issue #5 EXILE, March 2018. “High Above Tehran,” “I Didn’t Ask for My Parents,” “Dear America,” “The Wall.”

The Enchanting Verses Literary Review, ISSUE-XXV (August 2017), “Waterloo Teeth.”

The Punch Magazine (March 2017), “Red in Konya.”

Terrain: A Journal of the Built + Natural Environments(Jan 2017), “Dear America.”

Cordite Poetry Review, Australia (Spring 2017), “The Photograph Snapped at the Mosque.”

The Chattahoochee Review (Fall 2015), “Iran, My Home.”

Consequence Magazine (Spring 2015), “The World Grows Blackthorn Walls.”

Dum Dum Zine(Issue 5, 2015), “The Aphrodisiac.” 

The Parsagon Review (October 7, 2014),Top 7x7 (interview)

Levure Littéraire (accueil, Numéro 9, 2014),“The Painted Sun,” “Yellow to Blue,” “The Writer.”

Ofi Press Magazine: International Poetry and Fiction from Mexico City(October 2014), “Pickles and Donuts.”

Terrain: A Journal of the Built + Natural Environments, August 22, 2014. “How Hard is It to Write a Love Song.”

The Warwick Review(September 2014), “How Hard is it to Write a Love Song.”

Connotation Press(September 2014), “Diminishing Silence,” “What We Don’t Hear.”

Colony, Ireland (Summer/Fall 2014), “That Desire Called Sin.”

Catamaran(Fall 2013), “Red in Konya.”

Hilltromper: Santa Cruz(October 2013), “Walking in the Woods.”

Kokanee(2013), “Yellow to Blue.”

Sierra Nevada Review(Spring 2012), “The Chill.”

Green Spring(2012), “The House on Stilt Legs.”

Great River Review(Summer 2012) “Map of Ashen Roads.”

Punch-In-The-Face Poetry(February 16, 2012), “Norris Cancer Institute.”

Great River Review (spring/summer 2012), “Map of Ashen Roads.”

Guernica: a magazine of art & politics(November, 2011), “The Prince.”

The Kokanee(2010), “The Deep Dive.”

The Rumpus(June, 2010), “The Green of Iran.”

Split This Rock(July 7, 2010), “See Them Coming.”

The Kokanee(2010), “The Deep Dive”

Callaloo(2009), “Of Leaving.”

Two Review(2009), “We Suckle on Fantasies,” “The Flags.”

Sentinel Literary Quarterly(January 2009), “The Deep Dive.”

FRONTLINE: Tehran Bureau,, July 3, 2009. “I Am Neda.”

Foreign Policy in Focus(August 27, 2009), “I Am Neda.”

ArteEast: The Global Platform for Middle East Arts(Summer 2007), “My Brother at the Canadian Border.”

Pearl(Spring 2006), “Norris Cancer Institute.”

Ash Canyon Review(2006), “Bees.”

Exiled Ink(London, 2006), “Daddy’s Key,” “Azza: The Ceremony of Grief,” “Ten.”

November 3r Club Webzine(2006), “If Only We Could Hear Fish Sing”, “Morning After the US Invasion of Iraq.”

Java Monkey Speaks(2006), “I Bear Witness.”

Poetry That is Life(2005), “Falling with Beauty.”

On The Bus(2005), “Bathe Me in Red.”

Poemeleon(2005), “Azza: The Ceremony of Grief,” “Walking in the Woods.”

ARTLIFE (Number 6, 2005)), “I Bear Witness.”

When It Rains From the Ground Up(2005), “My Brother at the Canadian Border,” 

ARTLIFE(Number 5, 2005), “Prisoner in a Hole.”

Pearl(Spring 2004), “It’s a Man’s World to the End of the End,” “I’ve Never Seen Such Days As This.”

Spillway (number 11, 2003), “Death.”

JAMA, Journal of American Medical Association(Aug. 6, 2003), “One Morning in the LA Times.”

Poetry Salzburg Review(Autumn 2003), “Ant-Decapitating Fly,” “At the Bank of the River Ganges.”

Green Hills Literary Lantern(2003), “Two Women at the Zurich Railway Station.”

Chaffin Journal (2003), “If I Make it to 80.”

Maze(September 2003), “See Them Coming.”

Orbis (Summer 2003), “Lost Vegas.”

Grain (vol. 30, 2002), “Jerusalem, Aug. 10, 2001.”

Poetry Foundation, “Prisoner in a Hole,” “I Never Seen Such Days as This.”

Poems in Translation

Mujer, Mundo y Muerte. Antología de Poesía Contemporánea Escrita por Mujeres. Granada, España 2017, “Rojo en Konya,” translated into Spanish by Estibaiz Espinoza

A Ilia Curiosa E A Traducion Do Universo, translated into Galician and edited by Estibaiz Espinoza, Colección Cies, Desputación Pontevedra, Spain, 2016. “The World Grows Blackthorn Walls,” “Each Day,” “The Green of Iran,” “Yellow to Blue,” “The Chill.”

Prism: a poetry journal, Israel, “Green of Iran” and “Yellow to Blue,” translated into Hebrew by Tal Nitzan.

Nez Konci Nekonecno—Before Infinity Ends(2015) “The World Grows Blackthorn Walls” translated into Czech by Radek Hasalik

El Alambique, Revista de Poesia (# 10, Noviembre 2014-Abril-2015). Title?

Beijing International Poetry Festival(September 2014). “The Outsider,” “High Above Tehran,” “Sanctuary,” “Buried Stories,” “Azza, The Ceremony of Grief,” “I Was Sung into This World,” “Each Day,” “Exiles,” “My Brother at the Canadian Border,” translated into Chinese by Ming Di., “Each Day,” “Matrimony”, translated into Persian by Mohsen Emadi.

Persian Anthology of World Poetry,, “Yellow to Blue,” “Sanctuary,” “Footnotes of a Sour Savior,” “As Her Any Question and She Will Answer Like Glass,” “Freedom,” “Divorce,” “Fault Lines,” “Tenth Anniversary,” “This is How We Love,” “Measure,” translated into Persian by Mohsen Emadi.

Anunaad(July 31, 2010). “I Am Neda” translated into Hindi by Bharatbhooshan Tiwari.

Madhyamam Weekly, Kochi, Kerala (February, 16, 2007), “At the Bank of River Ganges” translated into Malayalam by Biju Raj. 



Translations in Anthologies  

The Book of Tehran (Comma Press, UK. 2019.) Short story by Goli Taraghi (Iran): “The Other Side of the Wall”

The Same Gate: A Collection of Writing in the Spirit of Rumi, edited by Christopher Merrill and Natasa Durovicova. Bloomington: Autumn Hill Books, 2014. Essay by Mohsen Emadi (Iran): “On the Other Side is the Beloved”; Essay by Somaya Ramish (Afghanistan): “From me to Konya”; Essay by Farkhonda Arzooaby Rajabeh (Afghanistan): “Rumi and Love”; Poem by Abdul Quayum Qawim (Afghanistan): “Rumi.”

mpt- Centres of Cataclysm,edited by Sasha Dugdale and David & Helen Constantine. U.K.: Bloodaxe Books, 2016. Poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “In Darkness.”

Silence in Middle Eastern and Western Thought: The Radical Unspoken, edited by Jason Bhbak Mohaghgegh. NY: Routledge, 2013, poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “Green Delusion,” “The Wind-Up Doll,” “Window.”

Tablet & Pen: Literary Landscapes from the Modern Middle East, edited by Reza Aslan, regional editors: Sholeh Wolpé, Michael Beard, Zeenut Ziad. W.W. Norton, 2011. Poems by Forugh Farrokhzad: “Sin,” “Window,” “Wind-Up Doll,” “Those Days”; poem by Hamid Mosadiq, co-translated with Tony Barnstone: “Whoever Keeps You and Me”; poems by Forugh Farrokhzad: “Sin,” “Window,” “Wind-Up Doll,” “Those Days”; poem by Nader Naderpour: “False Dawn”; short story by Goli Tarraghi (Iran): “The Grand Lady of My Soul.”

Seda: Voices of Iran(an online anthology), Washington: Voices Compassion Education, 2011. poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “The Gift,” “Window,” “Sin”; poems by Granaz Moussavi (Iran): “The Sale” 

Love and Pomegranates: Artist and Wayfarers on Iran, edited by Meghan Nuttall Sayres. California: Nortia Press, 2011. 2 poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “On Loving,” “Rebellious God.”

Language for a New Century—Contemporary Poetry from the Middle East, Asia, and Beyond,edited by Tina Chang, Nathalie Handal, and Ravi Shankar. New York: W.W. Norton & Company, 2011. 1 poem by Ahamad Reza Ahmadi (Iran,)co-translated with Ahmad Karimi Hakkak: “I Did Not Expect.” 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Sin.” 1 poem by Esmail Khoi (Iran): “Of Sea Wayfarers.” 1 poem by Granaz Moussavi (Iran): “Camouflage Costumes.” 1 poem by Ahmad Shamlu (Iran): “greatest Wish Song.” 1 poem by Sohrab Sepehri (Iran): “At the Hamlet of Gulestaneh.”

Been There, Read That! Stories from the Armchair Traveller,edited by Jean Anderson. New Zealand: Victoria University Press, 2008. Short story by Partow Nooriala (Iran): “Se-pa-ra-tion.”

Strange Times My Dear, edited by Nahid Mozaffari, Ahmad Karimi Hakkkak. New York: Arcade Publishing, 2005. 4 poems: “Brands” by Shams Langerudi (Iran,)“Amorous” by Mirza Agha Asgari, (Iran),“Afghan Woman” and “The Sale” by Granaz Mussavi (Iran.)


Translations in Journals / Magazines / Newspapers

Association for Baha’i Studies,Volume 27, February 2018: The Seven Valleys from The Conference of the Birds, by Attar

Georgia Review (March 2017):“Valley of Knowledge” by Attar

World Literature Today (March 2015): “Reborn” by Forugh Farrokhzad

Modern Poetry in Translation (Spring Issue, U.K.): “In Darkness” by Forugh Farrokhzad

Modern Poetry in Translation (Spring Issue, U.K.): “Lidless Coffins” by Behzad Zarrinpour

Tripwire 9 (Spring 2015): “O Bejeweled Realm” by Forugh Farrokhzad

Consequence Magazine (Spring 2015): “Love Leitmotif” by Mohsen Emadi

Consequence Magazine (Spring 2015): “In This Wasteland” by Granaz Moussavi

World Literature Today online(February 2015): “Reborn” Forugh Farrokhzad

Words Without Borders(September, 2014), “Connection” by Forugh Farrokhzad (Iran)

Colony, Ireland (Summer/Fall 2014), 4 poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “Green Phantasm,” “Sin,” “Wind-Up Doll,” and “Reborn.”

TAB –Journal of Poetry(Volume 2, 2014), “The Sun Moves Slant” by Sheida Mohammadi (Iran): 

Taos Journal of Poetry(2014), “The Airport.”  by Granaz Mousavi (Iran), “ The Gift.” by Forugh Farrokhzad (Iran): 

The Best American Poetry, online blog (November 9, 2012), 2 poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “Mates” and “Wind-Up Doll.”

Great River Review (spring/summer 2012), In This Dead-End Road” by Ahmad Shamlou (Iran)

qarrtsiluni (2011), “I See the Sea” by Shams Langroodi (Iran), “My Hands Tremble Yet Again” by Sheida Mohammadi (Iran), and “Blood’s Voice” by Mohsen Emadi (Iran.)

Sentinel Literary Quarterly(January 2009), 2 poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “Sin,” “Reborn”

British Comparative Literature (2007), 3 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Earthly Verses,” “Green Phantasm,” “O Bejeweled Realm”

Runes(2007), Those Days” by Forugh Farrokhzad (Iran)

Faultline(Spring 2007), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Rebellious God”

Verse Daily(2007), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran)“In Night’s Cold Streets.”

Mutiiri (2007), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “The Wind Will Blow Us Away”

Two Lines(XIV 2007), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Green Phantasm.”

Women’s Review of Books(issue 6, 2006), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Rebellious God.”

Words Without Borders (2005),1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “I Pity the Garden”

Circumference (Summer/Autumn 2004), 1 poem by Forugh Farrokhzad (Iran): “Wind-Up Doll”

Beacons(issue 9, 2003). 2 poems by Forugh Farrokhzad (Iran): “A Bird, She Was Only A Bird,” “Red Roses.”